senhonorigita
Espéranto
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | senhonorigita \sen.ho.no.ri.ˈɡi.ta\ |
senhonorigitaj \sen.ho.no.ri.ˈɡi.taj\ |
| Accusatif | senhonorigitan \sen.ho.no.ri.ˈɡi.tan\ |
senhonorigitajn \sen.ho.no.ri.ˈɡi.tajn\ |
senhonorigita \sen.ho.no.ri.ˈɡi.ta\
Forme de verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | senhonorigis | senhonorigas | senhonorigos |
| Participe actif | senhonoriginta(j,n) | senhonoriganta(j,n) | senhonorigonta(j,n) |
| Participe passif | senhonorigita(j,n) | senhonorigata(j,n) | senhonorigota(j,n) |
| Adverbe actif | senhonoriginte | senhonorigante | senhonorigonte |
| Adverbe passif | senhonorigite | senhonorigate | senhonorigote |
| Mode | Conditionnel | Volitif | Infinitif |
| Présent | senhonorigus | senhonorigu | senhonorigi |
senhonorigita \sen.ho.no.ri.ˈɡi.ta\
- Participe passif passé du verbe senhonorigi (transitif).
Antonymes
Hyperonymes
Prononciation
- France (Toulouse) : écouter « senhonorigita [Prononciation ?] »