seremonia
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | seremonia | seremoniat |
| Génitif | seremonian | seremonioiden seremonioitten seremoniain (rare) |
| Partitif | seremoniaa | seremonioita |
| Accusatif | seremonia [1] seremonian [2] |
seremoniat |
| Inessif | seremoniassa | seremonioissa |
| Illatif | seremoniaan | seremonioihin |
| Élatif | seremoniasta | seremonioista |
| Adessif | seremonialla | seremonioilla |
| Allatif | seremonialle | seremonioille |
| Ablatif | seremonialta | seremonioilta |
| Essif | seremoniana | seremonioina |
| Translatif | seremoniaksi | seremonioiksi |
| Abessif | seremoniatta | seremonioitta |
| Instructif | — | seremonioin |
| Comitatif | — | seremonioine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | seremoniani | seremoniamme |
| 2e personne | seremoniasi | seremonianne |
| 3e personne | seremoniansa | |
seremonia \ˈseremoniɑ\
Dérivés
- seremoniamestari — maître de cérémonie
Forme de nom commun
seremonia \ˈseremoniɑ\
- Accusatif II singulier de seremonia.
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
seremonia féminin