siirtokunta
Étymologie
- Composé de siirto (« déplacement ») et de kunta (« communauté »).
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | siirtokunta | siirtokunnat |
| Génitif | siirtokunnan | siirtokuntien siirtokuntain (rare) |
| Partitif | siirtokuntaa | siirtokuntia |
| Accusatif | siirtokunta [1] siirtokunnan [2] |
siirtokunnat |
| Inessif | siirtokunnassa | siirtokunnissa |
| Élatif | siirtokunnasta | siirtokunnista |
| Illatif | siirtokuntaan | siirtokuntiin |
| Adessif | siirtokunnalla | siirtokunnilla |
| Ablatif | siirtokunnalta | siirtokunnilta |
| Allatif | siirtokunnalle | siirtokunnille |
| Essif | siirtokuntana | siirtokuntina |
| Translatif | siirtokunnaksi | siirtokunniksi |
| Abessif | siirtokunnatta | siirtokunnitta |
| Instructif | — | siirtokunnin |
| Comitatif | — | siirtokuntine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | siirtokuntani | siirtokuntamme |
| 2e personne | siirtokuntasi | siirtokuntanne |
| 3e personne | siirtokuntansa | |
siirtokunta \ˈsiːrtoˌkuntɑ\
- Colonie, population installée loin de son lieu d’origine pour y prospérer.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de nom commun
siirtokunta \ˈsiːrtoˌkuntɑ\
- Accusatif II singulier de siirtokunta.