siirtokunta

Étymologie

Composé de siirto déplacement ») et de kunta communauté »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif siirtokunta siirtokunnat
Génitif siirtokunnan siirtokuntien
siirtokuntain (rare)
Partitif siirtokuntaa siirtokuntia
Accusatif siirtokunta[1]
siirtokunnan[2]
siirtokunnat
Inessif siirtokunnassa siirtokunnissa
Élatif siirtokunnasta siirtokunnista
Illatif siirtokuntaan siirtokuntiin
Adessif siirtokunnalla siirtokunnilla
Ablatif siirtokunnalta siirtokunnilta
Allatif siirtokunnalle siirtokunnille
Essif siirtokuntana siirtokuntina
Translatif siirtokunnaksi siirtokunniksi
Abessif siirtokunnatta siirtokunnitta
Instructif siirtokunnin
Comitatif siirtokuntine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne siirtokuntani siirtokuntamme
2e personne siirtokuntasi siirtokuntanne
3e personne siirtokuntansa

siirtokunta \ˈsiːrtoˌkuntɑ\

  1. Colonie, population installée loin de son lieu d’origine pour y prospérer.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

siirtokunta \ˈsiːrtoˌkuntɑ\

  1. Accusatif II singulier de siirtokunta.