Étymologie
- Dérivé de skön, avec le suffixe -ja.
Verbe
| Conjugaison de skönja |
Actif |
Passif |
| Infinitif |
skönja |
skönjas |
| Présent |
skönjer |
skönjes, skönjs |
| Prétérit |
skönjde |
skönjdes |
| Supin |
skönjt |
skönjts |
| Participe présent |
skönjande |
— |
| Participe passé |
skönjd |
— |
| Impératif |
skönj |
— |
| Conjugaison de skönja |
Actif |
Passif |
| Infinitif |
skönja |
skönjas |
| Présent |
skönjar |
skönjas |
| Prétérit |
skönjade |
skönjades |
| Supin |
skönjat |
skönjats |
| Participe présent |
skönjande |
— |
| Participe passé |
— |
skönjad |
| Impératif |
skönja |
— |
skönja \Prononciation ?\
- Apercevoir, distinguer.