sollertia
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | sollertiă | sollertiae |
| Vocatif | sollertiă | sollertiae |
| Accusatif | sollertiăm | sollertiās |
| Génitif | sollertiae | sollertiārŭm |
| Datif | sollertiae | sollertiīs |
| Ablatif | sollertiā | sollertiīs |
sollertia \Prononciation ?\ féminin
- Adresse, habileté.
Romulus, vir magno ingenio sollertiaque, in pulcherrimo loco multisque commodis praedito Romam condidit.
— (Ciceron, De Republica, II, 5-6)- Romulus, homme d'une grande intelligence et d'une grande habileté, fonda Rome sur un emplacement très beau et très commode.
Antonymes
Forme d’adjectif
sollertia \Prononciation ?\
Références
- « sollertia », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage