soudný
Étymologie
Adjectif
| nombre | cas \ genre | masculin | féminin | neutre | |
|---|---|---|---|---|---|
| animé | inanimé | ||||
| singulier | nominatif | soudný | soudná | soudné | |
| vocatif | soudný | soudná | soudné | ||
| accusatif | soudného | soudný | soudnou | soudné | |
| génitif | soudného | soudné | soudného | ||
| locatif | soudném | soudné | soudném | ||
| datif | soudnému | soudné | soudnému | ||
| instrumental | soudným | soudnou | soudným | ||
| pluriel | nominatif | soudní | soudné | soudná | |
| vocatif | soudní | soudné | soudná | ||
| accusatif | soudné | soudná | |||
| génitif | soudných | ||||
| locatif | soudných | ||||
| datif | soudným | ||||
| instrumental | soudnými | ||||
soudný \ˈsɔʊ̯dniː\ (comparatif : soudnější, superlatif : nejsoudnější)
- (Droit) De jugement.
soudný den.
- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
- (Philosophie) Censé, raisonnable, relatif au jugement critique de la raison.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Synonymes
Antonymes
- nesoudný
Dérivés
- soudně
- soudnost
Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2025 → consulter cet ouvrage