specialitate

Latin

Forme de nom commun

specialitate \Prononciation ?\

  1. Ablatif singulier de specialitas.

Étymologie

Du français spécialité, dérivant lui même du latin specialitas, specialitatis

Nom commun

féminin Singulier Pluriel
casnon articuléarticulénon articuléarticulé
Nominatif
Accusatif
specialitate specialitatea specialități specialitățile
Datif
Génitif
specialități specialității specialități specialităților
Vocatif specialitateo specialităților

specialitate \Prononciation ?\ féminin

  1. Branche d'activité ou de connaissance d'un individu, d'un commerce, d'une société, spécialité.
    • La inceput, eram medic, fară specialitate particulară.
      Au début, j'étais médecin, sans spécialité particuliaire.
  2. Produit ou préparation (souvent culinaires) spécifique d'un individu, d'un commerce, spécialité.

Synonymes

Branche d'activité