spiech
Polonais
Étymologie
Déverbal
de
spiać
[
1
]
, apparenté au tchèque
spěch
(«
hâte
»)
; pour la finale
→ voir
śmiać
et
śmiech
.
Nom commun
spiech
\
Prononciation
?
\
masculin
inanimé
(
Désuet
)
Hâte.
Exemple d’utilisation manquant.
(
Ajouter
)
Dérivés
spieszyć
(«
se hâter
»)
śpieszny
(«
qui se hâte
»)
Apparentés étymologiques
pośpiech
(«
hâte
»)
prześpiech
Références
↑
«
spiech
», dans
Aleksander Brückner,
Słownik etymologiczny języka polskiego
, 1927