sporto
Espéranto
Étymologie
- De l’anglais sport.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | sporto \ˈspor.to\ |
sportoj \ˈspor.toj\ |
| Accusatif | sporton \ˈspor.ton\ |
sportojn \ˈspor.tojn\ |
sporto \ˈspor.to\
Vocabulaire apparenté par le sens
- sporto figure dans le recueil de vocabulaire en espéranto ayant pour thème : tir à l’arc.
Prononciation
- Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « sporto [Prononciation ?] »
- France (Toulouse) : écouter « sporto [Prononciation ?] »
- Białystok (Pologne) : écouter « sporto [Prononciation ?] » (bon niveau)
Étymologie
- De l’anglais sport.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| sporto \spɔr.to\ |
sporti \spɔr.ti\ |
sporto \ˈspɔr.tɔ\
Italien
Forme de verbe
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | sporto \Prononciation ?\ |
sporti \Prononciation ?\ |
| Féminin | sporta \Prononciation ?\ |
sporte \Prononciation ?\ |
sporto \Prononciation ?\
- Participe passé de sporgere.
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes