stáhtaboargár
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | stáhtaboargár | stáhtaboargárat |
| Accusatif Génitif |
stáhtaboargára | stáhtaboargáriid |
| Illatif | stáhtaboargárii | stáhtaboargáriidda |
| Locatif | stáhtaboargáris | stáhtaboargáriin |
| Comitatif | stáhtaboargáriin | stáhtaboargáriiguin |
| Essif | stáhtaboargárin | |
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Duel | Pluriel |
|---|---|---|---|
| 1re personne | stáhtaboargáran | stáhtaboargáreame | stáhtaboargáreamet |
| 2e personne | stáhtaboargárat | stáhtaboargáreatte | stáhtaboargáreattet |
| 3e personne | stáhtaboargáris | stáhtaboargáreaskka | stáhtaboargáreaset |
stáhtaboargár /ˈstahtɑboɑ̯rɡar/
- Citoyen.
Nuorttalaččat bohte dađistaga ruošša hálddahusa vuollái ja adnojedje ruošša stáhtaboargárin, muhto guhká gáibidedje sihke ruošša ja norgga (dánska) eiseválddit vearu sis.
— (skuvla.info)- Les Sames skolts se retrouvèrent peu à peu sous [la coupe] de l’administration russe et furent requis comme citoyens russes, mais, longtemps, les autorités russes et norvégiennes (danoises) exigèrent d’eux un impôt.