starořečtina

Étymologie

De starý ancien ») et řečtina grec »).

Nom commun

Cas Singulier
Nominatif starořečtina
Génitif starořečtiny
Datif starořečtině
Accusatif starořečtinu
Vocatif starořečtino
Locatif starořečtině
Instrumental starořečtinou

starořečtina \starɔr̝ɛt͡ʃcɪna\ féminin

  1. (Linguistique) Grec ancien.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Apparentés étymologiques

Voir aussi