stena
: stěna
Étymologie
- Du vieux slave стѣна, stěna.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | stena | steny |
| Génitif | steny | stien |
| Datif | stene | stenám |
| Accusatif | stenu | steny |
| Locatif | stene | stenách |
| Instrumental | stenou | stenami |
stena \ˈscɛ.na\ féminin
Étymologie
- Du vieux slave стѣна, stěna.
Nom commun
stena
- Mur.
Synonymes
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « stena [Prononciation ?] »
Étymologie
Verbe
| Conjugaison de stena | Actif | Passif |
|---|---|---|
| Infinitif | stena | stenas |
| Présent | stenar | stenas |
| Prétérit | stenade | stenades |
| Supin | stenat | stenats |
| Participe présent | stenande | — |
| Participe passé | — | stenad |
| Impératif | stena | — |
stena transitif \Prononciation ?\
- Caillasser, lapider, jeter des pierres sur.
Dérivés
Références
- Thekla Hammar, Svensk-fransk ordbok, 1936, 1re édition → consulter cet ouvrage (844)