stranden

Allemand

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

Mode ou
temps
Personne Forme
Présent 1re du sing. ich strande
2e du sing. du strandest
3e du sing. er/sie/es strandet
Prétérit 1re du sing. ich strandete
Subjonctif II 1re du sing. ich strandete
Impératif 2e du sing. strande!
2e du plur. strandet!
Participe passé gestrandet
Auxiliaire sein
voir conjugaison allemande

stranden \ˈʃtʁandn̩\ (voir la conjugaison)

  1. (Intransitif) S’échouer, (aussi (Sens figuré)) échouer.
    • Das Schiff kentert und ihr strandet auf einer unbewohnten Insel.  (Robby Geyer, Thema im Unterricht/Extra: Politik fur Einsteiger, Vierte Auflage, Arbeitsblatt 04 [www.bpb.de/thema-im-unterricht → lire en ligne])
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Prononciation

Références

Néerlandais

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

stranden \Prononciation ?\ intransitif

  1. Échouer.
    • het stranden van een schip
      l’échouage d’un navire

Forme de nom commun

stranden \Prononciation ?\

  1. Pluriel de strand.

Taux de reconnaissance

En 2013, ce mot était reconnu par[1] :
  • 100,0 % des Flamands,
  • 99,7 % des Néerlandais.

Prononciation

Références

  1. Marc Brysbaert, Emmanuel Keuleers, Paweł Mandera et Michael Stevens, Woordenkennis van Nederlanders en Vlamingen anno 2013: Resultaten van het Groot Nationaal Onderzoek Taal [≈ Reconnaissance du vocabulaire des Néerlandais et des Flamands 2013 : résultats de la grande enquête nationale sur les langues], Université de Gand, 15 décembre 2013, 1266 pages. → [archive du fichier pdf en ligne]


Forme de nom commun

stranden \Prononciation ?\

  1. Forme dérivée de strand.