subruncivus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | subruncivus | subruncivă | subruncivum | subruncivī | subruncivae | subruncivă |
| Vocatif | subruncive | subruncivă | subruncivum | subruncivī | subruncivae | subruncivă |
| Accusatif | subruncivum | subruncivăm | subruncivum | subruncivōs | subruncivās | subruncivă |
| Génitif | subruncivī | subruncivae | subruncivī | subruncivōrŭm | subruncivārŭm | subruncivōrŭm |
| Datif | subruncivō | subruncivae | subruncivō | subruncivīs | subruncivīs | subruncivīs |
| Ablatif | subruncivō | subruncivā | subruncivō | subruncivīs | subruncivīs | subruncivīs |
subruncivus \Prononciation ?\
Références
- « subruncivus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- « subruncivus », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage