subvectus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | subvectŭs | subvectūs |
| Vocatif | subvectŭs | subvectūs |
| Accusatif | subvectum | subvectūs |
| Génitif | subvectūs | subvectuum |
| Datif | subvectūi ou subvectū |
subvectibus |
| Ablatif | subvectū | subvectibus |
subvectus \Prononciation ?\ masculin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | subvectus | subvectă | subvectum | subvectī | subvectae | subvectă |
| Vocatif | subvecte | subvectă | subvectum | subvectī | subvectae | subvectă |
| Accusatif | subvectum | subvectăm | subvectum | subvectōs | subvectās | subvectă |
| Génitif | subvectī | subvectae | subvectī | subvectōrŭm | subvectārŭm | subvectōrŭm |
| Datif | subvectō | subvectae | subvectō | subvectīs | subvectīs | subvectīs |
| Ablatif | subvectō | subvectā | subvectō | subvectīs | subvectīs | subvectīs |
subvectus \Prononciation ?\
- Participe passé de subveho.
Références
- « subvectus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage