superstición
Espagnol
Étymologie
- Du latin superstitionem, accusatif de superstitĭo[1]
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| superstición | supersticiones |
superstición \Prononciation ?\ féminin
- (Religion) Superstition.
América, trabada por la superstición de la democracia, no se resuelve a ser un imperio.
— (Jorge Luis Borges, El otro, in El libro de arena, 1975 (éd. 2003), ISBN 8420633135)- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « superstición [Prononciation ?] »
Références
- ↑ Real Academia Española, Diccionario de la lengua española, 22e édition → consulter cet ouvrage
Étymologie
- Du latin superstitionem, accusatif de superstitĭo
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| superstición \Prononciation ?\ |
supersticións \Prononciation ?\ |
superstición \Prononciation ?\ féminin
Variantes orthographiques
- superstiçom, superstição (orthographe de réintégrationnisme)