suppuratorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de suppuratus, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | suppuratorius | suppuratoriă | suppuratorium | suppuratoriī | suppuratoriae | suppuratoriă |
| Vocatif | suppuratorie | suppuratoriă | suppuratorium | suppuratoriī | suppuratoriae | suppuratoriă |
| Accusatif | suppuratorium | suppuratoriăm | suppuratorium | suppuratoriōs | suppuratoriās | suppuratoriă |
| Génitif | suppuratoriī | suppuratoriae | suppuratoriī | suppuratoriōrŭm | suppuratoriārŭm | suppuratoriōrŭm |
| Datif | suppuratoriō | suppuratoriae | suppuratoriō | suppuratoriīs | suppuratoriīs | suppuratoriīs |
| Ablatif | suppuratoriō | suppuratoriā | suppuratoriō | suppuratoriīs | suppuratoriīs | suppuratoriīs |
suppuratorius \Prononciation ?\
- Suppuratif.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « suppuratorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage