tähtitieteellinen
Étymologie
- Dérivé de tähtitiede (« astronomie »), avec le suffixe -llinen.
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | tähtitieteellinen | tähtitieteelliset |
| Génitif | tähtitieteellisen | tähtitieteellisten tähtitieteellisien |
| Partitif | tähtitieteellistä | tähtitieteellisiä |
| Accusatif | tähtitieteellinen [1] tähtitieteellisen [2] |
tähtitieteelliset |
| Inessif | tähtitieteellisessä | tähtitieteellisissä |
| Illatif | tähtitieteelliseen | tähtitieteellisiin |
| Élatif | tähtitieteellisestä | tähtitieteellisistä |
| Adessif | tähtitieteellisellä | tähtitieteellisillä |
| Allatif | tähtitieteelliselle | tähtitieteellisille |
| Ablatif | tähtitieteelliseltä | tähtitieteellisiltä |
| Essif | tähtitieteellisenä | tähtitieteellisinä |
| Translatif | tähtitieteelliseksi | tähtitieteellisiksi |
| Abessif | tähtitieteellisettä | tähtitieteellisittä |
| Instructif | — | tähtitieteellisin |
| Comitatif | — | tähtitieteellisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | tähtitieteelliseni | tähtitieteellisemme |
| 2e personne | tähtitieteellisesi | tähtitieteellisenne |
| 3e personne | tähtitieteellisensä | |
| Nature | Forme |
|---|---|
| Positif | tähtitieteellinen |
| Comparatif | tähtitieteellisempi |
| Superlatif | tähtitieteellisin |
tähtitieteellinen \ˈtæhtiˌtieteːlːinen\
- Astronomique.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- (Sens figuré) Astronomique, excessivement grand.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Synonymes
Forme d’adjectif
tähtitieteellinen \ˈtæhtiˌtieteːlːinen\
- Accusatif II singulier de tähtitieteellinen.