tähtitieteilijä

Étymologie

Composé de tähti étoile ») et de tieteilijä scientifique »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif tähtitieteilijä tähtitieteilijät
Génitif tähtitieteilijän tähtitieteilijöiden
tähtitieteilijöitten
tähtitieteilijäin (rare)
Partitif tähtitieteilijää tähtitieteilijöitä
Accusatif tähtitieteilijä[1]
tähtitieteilijän[2]
tähtitieteilijät
Inessif tähtitieteilijässä tähtitieteilijöissä
Illatif tähtitieteilijään tähtitieteilijöihin
Élatif tähtitieteilijästä tähtitieteilijöistä
Adessif tähtitieteilijällä tähtitieteilijöillä
Allatif tähtitieteilijälle tähtitieteilijöille
Ablatif tähtitieteilijältä tähtitieteilijöiltä
Essif tähtitieteilijänä tähtitieteilijöinä
Translatif tähtitieteilijäksi tähtitieteilijöiksi
Abessif tähtitieteilijättä tähtitieteilijöittä
Instructif tähtitieteilijöin
Comitatif tähtitieteilijöine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne tähtitieteilijäni tähtitieteilijämme
2e personne tähtitieteilijäsi tähtitieteilijänne
3e personne tähtitieteilijänsä

tähtitieteilijä \ˈtæhtiˌtieteilijæ\

  1. (Astronomie) Astronome.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

Forme de nom commun

tähtitieteilijä \ˈtæhtiˌtieteilijæ\

  1. Accusatif II singulier de tähtitieteilijä.