töyhtömurri

Étymologie

Composé de töyhtö huppe ») et de murri guillemot »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif töyhtömurri töyhtömurrit
Génitif töyhtömurrin töyhtömurrien
Partitif töyhtömurria töyhtömurreja
Accusatif töyhtömurri[1]
töyhtömurrin[2]
töyhtömurrit
Inessif töyhtömurrissa töyhtömurreissa
Élatif töyhtömurrista töyhtömurreista
Illatif töyhtömurriin töyhtömurreihin
Adessif töyhtömurrilla töyhtömurreilla
Ablatif töyhtömurrilta töyhtömurreilta
Allatif töyhtömurrille töyhtömurreille
Essif töyhtömurrina töyhtömurreina
Translatif töyhtömurriksi töyhtömurreiksi
Abessif töyhtömurritta töyhtömurreitta
Instructif töyhtömurrein
Comitatif töyhtömurreine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne töyhtömurrini töyhtömurrimme
2e personne töyhtömurrisi töyhtömurrinne
3e personne töyhtömurrinsa

töyhtömurri \ˈtøyhtøˌmurːi\

  1. (Ornithologie) Guillemot du Japon, oiseau de nom scientifique Synthliboramphus wumizusume.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

töyhtömurri \ˈtøyhtøˌmurːi\

  1. Accusatif II singulier de töyhtömurri.