tülkü
Étymologie
- Du proto-turc *tülki / *tilkü[1].
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | tülkü |
tülkülər |
| Accusatif | tülkünü |
tülküləri |
| Génitif | tülkünün |
tülkülərin |
| Datif | tülküyə |
tülkülərə |
| Locatif | tülküdə |
tülkülərdə |
| Ablatif | tülküdən |
tülkülərdən |
tülkü \Prononciation ?\ (voir les formes possessives)
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « tülkü [Prononciation ?] »