tabí
Étymologie
- Racine inventée arbitrairement[1].
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | tabí | tabiyí | tabití |
| 2e du sing. | tabil | tabiyil | tabitil |
| 3e du sing. | tabir | tabiyir | tabitir |
| 1re du plur. | tabit | tabiyit | tabitit |
| 2e du plur. | tabic | tabiyic | tabitic |
| 3e du plur. | tabid | tabiyid | tabitid |
| 4e du plur. | tabiv | tabiyiv | tabitiv |
| voir Conjugaison en kotava | |||
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « tabí [taˈbi] »
Références
- « tabí », dans Kotapedia
- ↑ Selon l’argumentaire développé par l’initiateur du kotava, cette langue ne tire pas des autres langues son vocabulaire.
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
tabí