taciturno
Espagnol
Étymologie
- Du latin taciturnus.
Adjectif
| Genre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | taciturno \ta.θi.ˈtuɾ.no\ |
taciturnos \ta.θi.ˈtuɾ.nos\ |
| Féminin | taciturna \ta.θi.ˈtuɾ.na\ |
taciturnas \ta.θi.ˈtuɾ.nas\ |
taciturno \ta.θi.ˈtuɾ.no\ ou \ta.si.ˈtuɾ.no\
Italien
Étymologie
- Du latin taciturnus.
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | taciturno \ta.tʃi.ˈtur.no\ |
taciturni \ta.tʃi.ˈtur.ni\ |
| Féminin | taciturna \ta.tʃi.ˈtur.na\ |
taciturne \ta.tʃi.ˈtur.ne\ |
taciturno \ta.tʃi.ˈtur.no\ masculin
- Taciturne.
Ha un carattere inquieto ma taciturno.
- Il a un caractère inquiet mais taciturne.
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes