taidekauppias

Étymologie

Composé de taide art ») et de kauppias marchand »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif taidekauppias taidekauppiaat
Génitif taidekauppiaan taidekauppiaiden
taidekauppiaitten
Partitif taidekauppiasta taidekauppiaita
Accusatif taidekauppias[1]
taidekauppiaan[2]
taidekauppiaat
Inessif taidekauppiaassa taidekauppiaissa
Illatif taidekauppiaaseen taidekauppiaisiin
taidekauppiaihin
Élatif taidekauppiaasta taidekauppiaista
Adessif taidekauppiaalla taidekauppiailla
Allatif taidekauppiaalle taidekauppiaille
Ablatif taidekauppiaalta taidekauppiailta
Essif taidekauppiaana taidekauppiaina
Translatif taidekauppiaaksi taidekauppiaiksi
Abessif taidekauppiaatta taidekauppiaitta
Instructif taidekauppiain
Comitatif taidekauppiaine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne taidekauppiaani taidekauppiaamme
2e personne taidekauppiaasi taidekauppiaanne
3e personne taidekauppiaansa

taidekauppias \ˈtɑideˌkɑupːiɑs\

  1. Marchand d’art.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

taidekauppias \ˈtɑideˌkɑupːiɑs\

  1. Accusatif II singulier de taidekauppias.