talgá
Étymologie
- Dérivé de talga (« dent »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | talgá | talgayá | talgatá |
| 2e du sing. | talgal | talgayal | talgatal |
| 3e du sing. | talgar | talgayar | talgatar |
| 1re du plur. | talgat | talgayat | talgatat |
| 2e du plur. | talgac | talgayac | talgatac |
| 3e du plur. | talgad | talgayad | talgatad |
| 4e du plur. | talgav | talgayav | talgatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « talgá [talˈga] »
Anagrammes
Références
- « talgá », dans Kotapedia