tanpulví
Étymologie
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | tanpulví | tanpulviyí | tanpulvití |
| 2e du sing. | tanpulvil | tanpulviyil | tanpulvitil |
| 3e du sing. | tanpulvir | tanpulviyir | tanpulvitir |
| 1re du plur. | tanpulvit | tanpulviyit | tanpulvitit |
| 2e du plur. | tanpulvic | tanpulviyic | tanpulvitic |
| 3e du plur. | tanpulvid | tanpulviyid | tanpulvitid |
| 4e du plur. | tanpulviv | tanpulviyiv | tanpulvitiv |
| voir Conjugaison en kotava | |||
tanpulví \tanpulˈvi\ transitif
- Parler tout seul de, soliloquer sur.
Prononciation
- France : écouter « tanpulví [tanpulˈvi] »
Références
- « tanpulví », dans Kotapedia