taolenner
Forme de verbe
| Mutation | Forme |
|---|---|
| Non muté | taolenner |
| Adoucissante | daolenner |
| Spirante | zaolenner |
taolenner \tɔ.ˈlɛ.nːɛr\
- Impersonnel du présent de l’indicatif du verbe taolenniñ.
En hini gentañ e taolenner buhez Loeiz Eunius pecʼher, gwaller, muntrer, h.a.
— (Jakez Konan, Loeiz Eunius, in Al Liamm, no 71, novembre-décembre 1958, page 458)- Dans la première [partie] on dépeint la vie de Louis Eunius pécheur, malfaiteur, meurtrier, etc.