tarha
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | tarha | tarhat |
| Génitif | tarhan | tarhojen tarhain (rare) |
| Partitif | tarhaa | tarhoja |
| Accusatif | tarha [1] tarhan [2] |
tarhat |
| Inessif | tarhassa | tarhoissa |
| Élatif | tarhasta | tarhoista |
| Illatif | tarhaan | tarhoihin |
| Adessif | tarhalla | tarhoilla |
| Ablatif | tarhalta | tarhoilta |
| Allatif | tarhalle | tarhoille |
| Essif | tarhana | tarhoina |
| Translatif | tarhaksi | tarhoiksi |
| Abessif | tarhatta | tarhoitta |
| Instructif | — | tarhoin |
| Comitatif | — | tarhoine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | tarhani | tarhamme |
| 2e personne | tarhasi | tarhanne |
| 3e personne | tarhansa | |
tarha \ˈtɑrhɑ\
Dérivés
- eläintarha — parc zoologique
- kukkatarha — jardin de fleurs
- lastentarha — jardin d’enfants
- puutarha — jardin
Forme de nom commun
tarha \ˈtɑrhɑ\
- Accusatif II singulier de tarha.