tavanomainen
Étymologie
- Dérivé de tapa (« habitude »), avec le suffixe -omainen.
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | tavanomainen | tavanomaiset |
| Génitif | tavanomaisen | tavanomaisten tavanomaisien |
| Partitif | tavanomaista | tavanomaisia |
| Accusatif | tavanomainen [1] tavanomaisen [2] |
tavanomaiset |
| Inessif | tavanomaisessa | tavanomaisissa |
| Illatif | tavanomaiseen | tavanomaisiin |
| Élatif | tavanomaisesta | tavanomaisista |
| Adessif | tavanomaisella | tavanomaisilla |
| Allatif | tavanomaiselle | tavanomaisille |
| Ablatif | tavanomaiselta | tavanomaisilta |
| Essif | tavanomaisena | tavanomaisina |
| Translatif | tavanomaiseksi | tavanomaisiksi |
| Abessif | tavanomaisetta | tavanomaisitta |
| Instructif | — | tavanomaisin |
| Comitatif | — | tavanomaisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | tavanomaiseni | tavanomaisemme |
| 2e personne | tavanomaisesi | tavanomaisenne |
| 3e personne | tavanomaisensa | |
| Nature | Forme |
|---|---|
| Positif | tavanomainen |
| Comparatif | tavanomaisempi |
| Superlatif | tavanomaisin |
tavanomainen \ˈtɑʋɑnˌomɑinen\
- Relativement habituel, ou mieux par controverse : peu extraordinaire.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme d’adjectif
tavanomainen \ˈtɑʋɑnˌomɑinen\
- Accusatif II singulier de tavanomainen.