teñvalaat
Étymologie
Verbe
| Mutation | Infinitif |
|---|---|
| Non muté | teñvalaat |
| Adoucissante | deñvalaat |
| Spirante | zeñvalaat |
teñvalaat \tẽvaˈlɑːt\ transitif direct (voir la conjugaison), base verbale teñvala-
- Assombrir, obscurcir.
- S'assombrir, s'obscurcir (temps, ciel, couleur, humeur, esprit).
Variantes orthographiques
- teñvalaad (orthographe interdialectale)
- (Vannetais) teñwelaad.
Synonymes
- duaat
Antonymes
Dérivés
- teñvalaenn
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499