teksti
Étymologie
- (Date à préciser) Du latin textus.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | teksti | tekstit |
| Génitif | tekstin | tekstien |
| Partitif | tekstiä | tekstejä |
| Accusatif | teksti [1] tekstin [2] |
tekstit |
| Inessif | tekstissä | teksteissä |
| Élatif | tekstistä | teksteistä |
| Illatif | tekstiin | teksteihin |
| Adessif | tekstillä | teksteillä |
| Ablatif | tekstiltä | teksteiltä |
| Allatif | tekstille | teksteille |
| Essif | tekstinä | teksteinä |
| Translatif | tekstiksi | teksteiksi |
| Abessif | tekstittä | teksteittä |
| Instructif | — | tekstein |
| Comitatif | — | teksteine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | tekstini | tekstimme |
| 2e personne | tekstisi | tekstinne |
| 3e personne | tekstinsä | |
teksti \ˈteks.ti\
Dérivés
Forme de nom commun
teksti \ˈteksti\
- Accusatif II singulier de teksti.