telamones
Latin
Étymologie
- Du grec ancien τελαμών, telamốn.
Nom commun
| Cas | Pluriel |
|---|---|
| Nominatif | telamonēs |
| Vocatif | telamonēs |
| Accusatif | telamonēs |
| Génitif | telamonum |
| Datif | telamonibus |
| Ablatif | telamonibus |
telamones \Prononciation ?\ masculin pluriel
Références
- « telamones », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage