telefonen

Forme de verbe

Mutation Forme
Non muté telefonen
Adoucissante delefonen
Mixte telefonen

telefonen \te.le.ˈfɔ̃ː.nɛn\

  1. Première personne du singulier de l’imparfait de l’indicatif du verbe telefoniñ.

Forme de nom commun

Commun Indéfini Défini
Singulier telefon telefonen
Pluriel telefoner telefonerna

telefonen \Prononciation ?\

  1. Singulier défini de telefon.