teltenn

Étymologie

Dérivé de telt, avec le suffixe -enn.

Nom commun

Mutation Singulier Pluriel
Non muté teltenn teltennoù
Adoucissante deltenn deltennoù
Spirante zeltenn zeltennoù

teltenn \ˈtɛl.tɛn\ féminin

  1. Tente.
    • Pourveziou e-leiz a chôme ganto, tri cʼharr-stlej, eur vag-lien, eun deltenn, eur sacʼh-kousket hag o armou.  (Nijadenn Andrée, in Gwalarn, no 31, juin 1931, page 15)
      Il leur restait beaucoup de provisions, trois traîneaux, un bateau à voile, une tente, un sac de couchage et leurs armes.
    • [...] ; ha diouzh ma gwele, dindan an deltenn, e klevan, pa zivoredan, an tonioù o sevel hag o cʼhwezañ, hag an treidi o skeiñ war al leurenn.  (Frañsez Kervella, Dindan gouriz ar bed, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, page 74)
      [...] ; et de mon lit, sous la tente, j’entends, quand je me réveille, les chants monter et enfler, et les pieds frapper sur le sol.
    • Savet e oa bet barakennoù ha teltennoù en-dro da Blouared, [...].  (Anjela Duval, Eñvorennoù brezel (1939-1945), in Oberenn glok, Mignoned Anjela & alii, 2000, page 883)
      On avait construit des baraques et des tentes autour de Plouaret, [...].

Références

  • Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 1313b