teter

Voir aussi : téter

Français

Verbe

teter \tə.te\ transitif 1er groupe (voir la conjugaison)

  1. (Désuet) Variante de téter.
    • Image d’un instant, éternelle et parfaite, jeunesse, jeunesse avide qui tette les mamelles du ciel !  (Romain Rolland, Colas Breugnon, 1919)
    • L’enfant tetait mal, ou bien il avait « le muguet » dans la bouche, ou bien des rougeurs sur le corps.  (Lucie Delarue-Mardrus, Comme tout le monde, J. Tallandier, page 160)

Prononciation

Références

Latin

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif teter tetra tetrum tetri tetrae tetra
Vocatif teter tetra tetrum tetri tetrae tetra
Accusatif tetrum tetram tetrum tetros tetras tetra
Génitif tetri tetrae tetri tetrorum tetrarum tetrorum
Datif tetro tetrae tetro tetris tetris tetris
Ablatif tetro tetra tetro tetris tetris tetris

teter \Prononciation ?\ (comparatif : tetrior, superlatif : teterrimus)

  1. Variante de taeter.

Références