teuziñ
: teuzin
Étymologie
Verbe
| Mutation | Infinitif |
|---|---|
| Non muté | teuziñ |
| Adoucissante | deuziñ |
| Spirante | zeuziñ |
teuziñ \ˈtøː.(z)ĩ\ intransitif-transitif direct (voir la conjugaison), base verbale teuz-
Dérivés
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, page 723a