tieteellinen
Étymologie
- Dérivé de tiede (« science »), avec le suffixe -llinen.
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | tieteellinen | tieteelliset |
| Génitif | tieteellisen | tieteellisten tieteellisien |
| Partitif | tieteellistä | tieteellisiä |
| Accusatif | tieteellinen [1] tieteellisen [2] |
tieteelliset |
| Inessif | tieteellisessä | tieteellisissä |
| Illatif | tieteelliseen | tieteellisiin |
| Élatif | tieteellisestä | tieteellisistä |
| Adessif | tieteellisellä | tieteellisillä |
| Allatif | tieteelliselle | tieteellisille |
| Ablatif | tieteelliseltä | tieteellisiltä |
| Essif | tieteellisenä | tieteellisinä |
| Translatif | tieteelliseksi | tieteellisiksi |
| Abessif | tieteellisettä | tieteellisittä |
| Instructif | — | tieteellisin |
| Comitatif | — | tieteellisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | tieteelliseni | tieteellisemme |
| 2e personne | tieteellisesi | tieteellisenne |
| 3e personne | tieteellisensä | |
| Nature | Forme |
|---|---|
| Positif | tieteellinen |
| Comparatif | tieteellisempi |
| Superlatif | tieteellisin |
tieteellinen \ˈtieteːlːinen\
- Scientifique.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés
- tieteellisesti — scientifiquement
Forme d’adjectif
tieteellinen \ˈtieteːlːinen\
- Accusatif II singulier de tieteellinen.