tigí
Étymologie
- Racine inventée arbitrairement[1].
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | tigí | tigiyí | tigití |
| 2e du sing. | tigil | tigiyil | tigitil |
| 3e du sing. | tigir | tigiyir | tigitir |
| 1re du plur. | tigit | tigiyit | tigitit |
| 2e du plur. | tigic | tigiyic | tigitic |
| 3e du plur. | tigid | tigiyid | tigitid |
| 4e du plur. | tigiv | tigiyiv | tigitiv |
| voir Conjugaison en kotava | |||
tigí \tiˈgi\ intransitif
- Être, se trouver, se tenir, se situer.
Tigí koe Méribel wida.
— (vidéo, Luce Vergneaux, Jonvielera Ta Lorespura, 2020)- Je suis dans le village Méribel.
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « tigí [tiˈgi] »
Références
- « tigí », dans Kotapedia
- ↑ Selon l’argumentaire développé par l’initiateur du kotava, cette langue ne tire pas des autres langues son vocabulaire.