todistus

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif todistus todistukset
Génitif todistuksen todistusten
todistuksien
Partitif todistusta todistuksia
Accusatif todistus[1]
todistuksen[2]
todistukset
Inessif todistuksessa todistuksissa
Illatif todistukseen todistuksiin
Élatif todistuksesta todistuksista
Adessif todistuksella todistuksilla
Allatif todistukselle todistuksille
Ablatif todistukselta todistuksilta
Essif todistuksena todistuksina
Translatif todistukseksi todistuksiksi
Abessif todistuksetta todistuksitta
Instructif todistuksin
Comitatif todistuksine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne todistukseni todistuksemme
2e personne todistuksesi todistuksenne
3e personne todistuksensa

todistus \ˈtodistus\

  1. Démonstration, attestation, certificat, acte.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

Forme de nom commun

todistus \ˈtodistus\

  1. Accusatif II singulier de todistus.