transcensus
Latin
Étymologie
- Déverbal de transcendo, dérivé de transcensum, avec le suffixe -us, -us.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | transcensŭs | transcensūs |
| Vocatif | transcensŭs | transcensūs |
| Accusatif | transcensum | transcensūs |
| Génitif | transcensūs | transcensuum |
| Datif | transcensūi ou transcensū |
transcensibus |
| Ablatif | transcensū | transcensibus |
transcensus \Prononciation ?\ masculin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | transcensus | transcensă | transcensum | transcensī | transcensae | transcensă |
| Vocatif | transcense | transcensă | transcensum | transcensī | transcensae | transcensă |
| Accusatif | transcensum | transcensăm | transcensum | transcensōs | transcensās | transcensă |
| Génitif | transcensī | transcensae | transcensī | transcensōrŭm | transcensārŭm | transcensōrŭm |
| Datif | transcensō | transcensae | transcensō | transcensīs | transcensīs | transcensīs |
| Ablatif | transcensō | transcensā | transcensō | transcensīs | transcensīs | transcensīs |
transcensus \Prononciation ?\
- Participe passé de transcendo.