troça
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| troça \ˈtɾu.so̯\ |
troças \ˈtɾu.so̯s\ |
troça \ˈtɾu.so̯\ féminin (graphie normalisée)
Forme de verbe
troça \ˈtɾu.so̯\ (graphie normalisée)
Références
- Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
- (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → consulter cet ouvrage
- Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
- Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Portugais
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe troçar | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| você/ele/ela troça | ||
| Impératif | Présent | (2e personne du singulier) troça |
Prononciation
- Lisbonne : \tɾˈɔ.sɐ\ (langue standard), \tɾˈɔ.sɐ\ (langage familier)
- São Paulo : \tɾˈɔ.sə\ (langue standard), \tɽˈɔ.sə\ (langage familier)
- Rio de Janeiro : \tɾˈɔ.sɐ\ (langue standard), \tɾˈɔ.sɐ\ (langage familier)
- Maputo : \trˈɔ.sɐ\ (langue standard), \θrˈɔ.sɐ\ (langage familier)
- Luanda : \tɾˈɔ.sɐ\
- Dili : \tɾˈɔ.sə\
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Références
- « troça », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage