truc d’ouf

Français

Étymologie

(verlan) → voir truc, d’ et ouf.

Locution nominale

SingulierPluriel
truc d’ouf trucs d’ouf
\tʁyk d‿uf\

truc d’ouf \tʁyk d‿uf\ masculin

  1. Variante de truc de ouf : histoire de fous.

Prononciation