tunturikihu

Étymologie

Composé de tunturi montagne lapone ») et de kihu labbe »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif tunturikihu tunturikihut
Génitif tunturikihun tunturikihujen
Partitif tunturikihua tunturikihuja
Accusatif tunturikihu[1]
tunturikihun[2]
tunturikihut
Inessif tunturikihussa tunturikihuissa
Élatif tunturikihusta tunturikihuista
Illatif tunturikihuun tunturikihuihin
Adessif tunturikihulla tunturikihuilla
Ablatif tunturikihulta tunturikihuilta
Allatif tunturikihulle tunturikihuille
Essif tunturikihuna tunturikihuina
Translatif tunturikihuksi tunturikihuiksi
Abessif tunturikihutta tunturikihuitta
Instructif tunturikihuin
Comitatif tunturikihuine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne tunturikihuni tunturikihumme
2e personne tunturikihusi tunturikihunne
3e personne tunturikihunsa

tunturikihu \ˈtunturiˌkihu\

  1. (Ornithologie) Labbe à longue queue, oiseau de nom scientifique Stercorarius longicaudus.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

tunturikihu \ˈtunturiˌkihu\

  1. Accusatif II singulier de tunturikihu.