tuulihaukka

Étymologie

Composé de tuuli vent ») et de haukka faucon »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif tuulihaukka tuulihaukat
Génitif tuulihaukan tuulihaukkojen
tuulihaukkain (rare)
Partitif tuulihaukkaa tuulihaukkoja
Accusatif tuulihaukka[1]
tuulihaukan[2]
tuulihaukat
Inessif tuulihaukassa tuulihaukoissa
Élatif tuulihaukasta tuulihaukoista
Illatif tuulihaukkaan tuulihaukkoihin
Adessif tuulihaukalla tuulihaukoilla
Ablatif tuulihaukalta tuulihaukoilta
Allatif tuulihaukalle tuulihaukoille
Essif tuulihaukkana tuulihaukkoina
Translatif tuulihaukaksi tuulihaukoiksi
Abessif tuulihaukatta tuulihaukoitta
Instructif tuulihaukoin
Comitatif tuulihaukkoine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne tuulihaukkani tuulihaukkamme
2e personne tuulihaukkasi tuulihaukkanne
3e personne tuulihaukkansa

tuulihaukka \ˈtuːliˌhɑukːɑ\

  1. (Ornithologie) Faucon crécerelle, oiseau de nom scientifique Falco tinnunculus.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

Forme de nom commun

tuulihaukka \ˈtuːliˌhɑukːɑ\

  1. Accusatif II singulier de tuulihaukka.