uimalaituri

Étymologie

Composé de uida nager ») et de laituri jetée »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif uimalaituri uimalaiturit
Génitif uimalaiturin uimalaiturien
uimalaitureiden
uimalaitureitten
Partitif uimalaituria uimalaitureita
uimalaitureja
Accusatif uimalaituri[1]
uimalaiturin[2]
uimalaiturit
Inessif uimalaiturissa uimalaitureissa
Illatif uimalaituriin uimalaitureihin
Élatif uimalaiturista uimalaitureista
Adessif uimalaiturilla uimalaitureilla
Allatif uimalaiturille uimalaitureille
Ablatif uimalaiturilta uimalaitureilta
Essif uimalaiturina uimalaitureina
Translatif uimalaituriksi uimalaitureiksi
Abessif uimalaituritta uimalaitureitta
Instructif uimalaiturein
Comitatif uimalaitureine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne uimalaiturini uimalaiturimme
2e personne uimalaiturisi uimalaiturinne
3e personne uimalaiturinsa

uimalaituri \ˈuimɑˌlɑituri\

  1. Ponton de baignade.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

uimalaituri \ˈuimɑˌlɑituri\

  1. Accusatif II singulier de uimalaituri.