umbedá
Étymologie
- Dérivé de umbé (« épargner, laisser subsister, ne pas s'attaquer à »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | umbedá | umbedayá | umbedatá |
| 2e du sing. | umbedal | umbedayal | umbedatal |
| 3e du sing. | umbedar | umbedayar | umbedatar |
| 1re du plur. | umbedat | umbedayat | umbedatat |
| 2e du plur. | umbedac | umbedayac | umbedatac |
| 3e du plur. | umbedad | umbedayad | umbedatad |
| 4e du plur. | umbedav | umbedayav | umbedatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
umbedá \umbɛˈda\ ou \umbeˈda\ transitif
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « umbedá [umbɛˈda] »
Références
- « umbedá », dans Kotapedia