unaufgefordertem

Allemand

Forme d’adjectif

unaufgefordertem \ˈʊnʔaʊ̯fɡəˌfɔʁdɐtəm\

  1. Datif masculin singulier de la déclinaison forte de unaufgefordert.
  2. Datif neutre singulier de la déclinaison forte de unaufgefordert.

Prononciation