unaufrichtig
Allemand
Étymologie
- Dérivé de aufrichtig (« sincère »), avec le préfixe un-[1].
Adjectif
| Nature | Terme | |
|---|---|---|
| Positif | unaufrichtig | |
| Comparatif | unaufrichtiger | |
| Superlatif | am unaufrichtigsten | |
| Déclinaisons | ||
unaufrichtig \ʊnʔaʊ̯fˌʁɪçtɪç\
Prononciation
- Berlin : écouter « unaufrichtig [ˈʊnʔaʊ̯fˌʁɪktɪç] »
- Berlin : écouter « unaufrichtig [ˈʊnʔaʊ̯fˌʁɪçtɪç] »
Références
- ↑ Duden, Bibliographisches Institut GmbH, Berlin → consulter cet ouvrage