unbändigem
Allemand
Forme d’adjectif
unbändigem
\ˈʊnˌbɛndɪɡəm\
Datif masculin singulier de la déclinaison forte de
unbändig
.
Datif neutre singulier de la déclinaison forte de
unbändig
.
Prononciation
Berlin
: écouter «
unbändigem
[ˈʊnˌbɛndɪɡəm]
»