unguentarius
Latin
Étymologie
- (Adjectif) Dérivé de unguen, avec le suffixe -arius.
- (Nom commun) Substantivation de l’adjectif unguentarius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | unguentarius | unguentariă | unguentarium | unguentariī | unguentariae | unguentariă |
| Vocatif | unguentarie | unguentariă | unguentarium | unguentariī | unguentariae | unguentariă |
| Accusatif | unguentarium | unguentariăm | unguentarium | unguentariōs | unguentariās | unguentariă |
| Génitif | unguentariī | unguentariae | unguentariī | unguentariōrŭm | unguentariārŭm | unguentariōrŭm |
| Datif | unguentariō | unguentariae | unguentariō | unguentariīs | unguentariīs | unguentariīs |
| Ablatif | unguentariō | unguentariā | unguentariō | unguentariīs | unguentariīs | unguentariīs |
unguentarius \Prononciation ?\
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | unguentarius | unguentariī |
| Vocatif | unguentarie | unguentariī |
| Accusatif | unguentarium | unguentariōs |
| Génitif | unguentariī | unguentariōrum |
| Datif | unguentariō | unguentariīs |
| Ablatif | unguentariō | unguentariīs |
unguentarius \Prononciation ?\
Références
- « unguentarius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage